Οι άνθρωποι στο Little Rock είναι φιλικό, τόσο ανησυχητικά. Η ευγένεια και η φιλοξενία εδώ συνορεύει με επεμβατικές. Ο καθένας είναι καλεσμένος στο κράτος τους, και να αντιμετωπίζονται αναλόγως, για να μην τον ξεχάσετε. Είμαστε υποδέχτηκε με ερωτήσεις και περίεργα χαμόγελα. Είναι περίεργο, ειδικά που προέρχονται από μια μακρά θητεία στο σπίτι.

Λος Άντζελες είναι ίσως η rudest πόλη στο έθνος, και ο πληθυσμός είναι εξαιρετικά άχρηστη. Όταν ήμουν στο ούρλιαζε από τον φορέα που επανδρώνουν το τηλεφωνικό κέντρο για 911 για την προσπάθεια να αναφέρουν ένα νεκρό σώμα που είχα δει στο δρόμο. Προφανώς, δεν ήμουν ο πρώτος επισκέπτης, και με κάποιο τρόπο θα έπρεπε να γνωρίζει ότι.

Είμαστε εδώ για να επισκεφτεί το φίλο μας Damien Echols, ο οποίος είναι φυλακισμένος στη φυλακή υψίστης ασφαλείας στο Grady, μια ώρα έξω από το Λιτλ Ροκ. Ο καθένας θέλει να ξέρει τι κάνουμε εδώ, γιατί το κάνουμε, όταν το κάνουμε, αυτό που περιμένουμε να το κάνουν αυτό, και όταν νομίζουμε ότι θα γίνει το κάνουμε. Τότε είναι χαρμόσυνο χαμόγελα σε όλο, που εξασθενίζουν κάπως κάποτε να βγούμε από ακρόαση σειρά.

Έχουμε ένα λαμπρό δείπνο με καταπληκτική και όμορφη γυναίκα του Damien, Lorri Davis. Είναι ένας αληθινός ήρωας στο πρόσωπο της αδικίας, και το έργο της με εμπνέει κάθε μέρα. Είμαστε νέα συνάντηση με τον δικηγόρο τους, ο οποίος κάνει εξαιρετική δουλειά με την περίπτωση, και συγγραφέας του βιβλίου Κόμπος διαβόλου , Μάρα Leveritt, που είναι το οριστικό έργο για το West Memphis Three. Συζητάμε επί μακρόν την πολιτική της υπόθεσης, η δυσκολία της διαδικασίας προσφυγής, πόσο δύσκολο είναι να επανορθώσει τη ζημιά που έχει ο νόμος, που ασκήθηκε στις από τα λάθη του.

Εδώ είναι μια αξιόλογη ομάδα γυναικών, που διαπράττονται στη δικαιοσύνη και ελευθερία, που επένδυσε όχι μόνο σε ένα εξαιρετικά προσωπικό επίπεδο, αλλά σε μια φιλοσοφική ένα επίσης. Η κατώτατη γραμμή από όλα αυτά είναι ότι δεν μπορεί να αφήσει η κυβέρνηση να ρίξει τους ανθρώπους μακριά, γιατί πάντα θα υπάρχει ένα λεπτό δίχτυ τρυφερότητα που την εμποδίζει. Η ανθρωπότητα είναι ένα φυσικό φύλλο για απανθρωπιά, και αυτό είναι που τελικά θα μας κρατήσει συμβαίνει όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει.

Ένα είδος αποτυχίας είναι εμφανής όταν πλησιάζουμε σε ενοικιαζόμενα βαν μας μέχρι τη φυλακή. Είναι νωρίς το πρωί, και ήδη πλησιάζει το 100 βαθμούς, στην lungstopping υγρασία. Τα έντομα που σχηματίζουν πυκνά σύννεφα κοντά στο έδαφος, και το χαλί στο εσωτερικό του αυτοκινήτου, όταν οι πόρτες ανοίγουν ρωγμές. Περνάμε μια μεγάλη ομάδα κρατουμένων, κυρίως μαύρων, που εργάζονται στο πεδίο με τσάπες. Μπορούν να σπάσουν το έδαφος με εργαλεία κάτω από τον ήλιο και τη φλεγόμενη θερμαινόμενη βλέμμα πολλών φύλακες τύπου Boss Hogg, με τουφέκια σε ετοιμότητα, με το άλογο.

Πρέπει να αναβοσβήνει αρκετές φορές για να αποδεχτεί την πραγματικότητα αυτή. Μοιάζει με ρίζες, που δεν μπορεί ποτέ να είναι ένα καλό πράγμα. Δεν τότε, και σίγουρα όχι τώρα. Ελπίζω ότι οι κρατούμενοι αυτοί έχουν κάνει λάθος, ότι τιμωρούνται αρκετά, ότι έπρεπε να είναι όπου είναι, ότι το κάρμα τους, τους έφερε σε αυτό τον τόπο, και όχι τον γραφειοκρατικό αδικία της καπιταλιστικής κοινωνίας. Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πια; Έχω πάει γύρω λεγόμενη εγκληματίες για ολόκληρη τη ζωή μου, τη μεταρρύθμιση και το αντίθετο. Τι είναι το κοινό μεταξύ τους είναι ότι θα διεκδικήσει για πάντα την αθωότητα, δεν έχει σημασία ποια είναι η κατηγορία και πόσο αποδεικτικά στοιχεία εναντίον τους.

Είναι συχνά εύκολο να πω ποιος είναι ένοχος και ποιος όχι. Εδώ, είναι λιγότερο προφανής. Η ιστορία του West Memphis Three σας κάνει να ερώτηση αν κάποιο από τα νεαρά άτομα που εργάζονται σκληρά στα αποπνικτικά το πρωί της θερμότητας του κρατουμένου είναι άξιοι της μοίρα τους. Damien μου είχε πει ότι Jessie Misskelley εργάστηκε φορά την ομάδα σκαπάνη, και ότι τον λυπήθηκαν.

Είμαστε σταματήσει από τους φρουρούς σχετικά με τον τρόπο για μια εκτενή αναζήτηση. Θα εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία ως μια αυθαίρετη και άσκοπη επίδειξη δύναμης. Οι διηθείται τσάντα Lorene και να πάρουν κάποια μπαρ του ισολογισμού, αλλά όχι τους άλλους. Η απόφαση να φύγει μου μου καυτό ροζ Sailor Jerry πορτοφόλι μόνο γίνεται, προφανώς επειδή υπάρχει μια ζωγραφιά ενός γυμνού γυναίκα στο πλάι. Βγάλω μεγάλες χούφτες των τριμήνων για τους αυτόματους πωλητές και να τους γύρω από το ιδρωμένο γροθιές μου. Μια γυναίκα φρουρός με ρωτά σχετικά με περίτεχνα χρυσά βραχιόλια χέρι μου που φορούν ψηλά κοντά στους ώμους μου σαν χορεύτρια της κοιλιάς. Αναρωτιέται αν είναι «κόσμημα» και τους στεναγμούς και κουνά το κεφάλι της όταν της είπα ναι, σαν να έχεις τους πρέπει να είναι σε κάποιο είδος δύσκολο έργο.

Θα περπατήσετε μέσα από πολλές πόρτες, και στη συνέχεια μέσω μιας μακράς, εκκαθάρισης εξωτερική διαδρομή. Θα ήταν μια όμορφη μέρα, με τον γαλάζιο ουρανό χωρίς σύννεφα πάνω από μας, αν δεν είχαμε για να το δείτε πίσω από τον τρομακτικό ευκρινείς συρματοπλέγματα και ηλεκτροφόρα περίφραξη. Θέλετε εγκληματίες να ζήσουν σαν αυτό, εάν έχουν πληγώσει, λήστεψαν σας, βίασαν. Εάν έχετε πάρει μια ζωή, τότε αυτό είναι η ζωή που θα λάβουν με τη σειρά. Ωστόσο, αυτό δεν είναι τι κάνουν οι φίλοι μου έχουν κάνει, και δεν είναι εδώ, λόγω των ενεργειών τους, παρά τις ενέργειες ενός κράτους φαύλους.

Μισώ ότι οι φίλοι μου να ζήσουμε έτσι.

Είμαστε έφερε σε ένα μεγάλο, ψύξη κτιρίων, με χωρίσματα από γυαλί και ατσάλι τοίχους πίσω τους. Μετά το χτύπημα του αμέτρητες πόρτες, μακριά και στη συνέχεια αυξάνεται πιο κοντά, ο Damien τελικά έφερε μέσα από την άλλη πλευρά του γυαλιού. Είναι δύσκολο να τον ακούσετε μέσω των αεραγωγούς, αλλά είναι υπέροχο να βλέπουμε. Ο Damien είναι όμορφη σαν κορίτσι, με ένα απαλό, λεπτή επιδερμίδα που έχει Περιστέρι Καθαρισμός Μπαρ-άξιος. Έχω αναφωνήσει ότι είναι 1/4 ενυδατική κρέμα, και Lorene λέει ότι μπορείτε να δείτε τους ρίχνει την κρέμα στη γραμμή, όπως ακριβώς και στον εμπορικό. Lorri Lorene και οι δύο πιστεύουμε ότι έχει ο Johnny Depp ποιότητα, αλλά νομίζω ότι ο Damien είναι πολύ πιο νόστιμος. Αν και δεν έχουν γνωρίσει ποτέ πρόσωπο με πρόσωπο μέχρι τώρα, γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον καλά. Είναι ένα εμπνευσμένο δάσκαλο και ένα αξιοσημείωτο στοχαστή. Το γράψιμό του είναι μια συνεχής πηγή θαυμασμού, ειδικά όσον ζει σε αυτή τη φοβερή αιχμαλωσία.

Καθόμαστε για πολλές ώρες, που πηγαίνουν από πολλά πράγματα πολύ γρήγορα. Διαβάζει ποίηση του, η οποία είναι εύγλωττη και ονειρικό. Θυμήθηκα Lewis Carroll daguerrotypes, στα εύθραυστα, παιδικά χαρακτηριστικά του προσώπου του. Θέλει να μου πει Ιάσονα ότι θα ήθελε να βρει έναν τρόπο ώστε να μπορούν να επικοινωνούν, εάν είναι μέσω άλλων ανθρώπων ή έμμεση μηνύματα. Εγγύτητα τους δεν έχει ξεθωριάσει, ακόμα και μετά από πάνω από μια δεκαετία να διαχωρίζονται. Όταν έρθει η ώρα για να πάει, είναι δύσκολο να πω αντίο.

Είναι heartbreakingly ανοδική. Τα χρόνια σε αυτόν τον τόπο δεν έχουν ζυγιστεί κάτω το πνεύμα του. Διάβασα ένα ποίημα που είχε γράψει ο Damien γι 'αυτόν, και το βλέμμα στο πρόσωπό του είναι ανεκτίμητη. Μιλά για τις ηρωικές προσπάθειες του πληρώματος WM3.org, Burk, Kathy, αλσών και Lisa, πώς είναι αυτοί που έρχονται στο μυαλό όταν ακούει «ήρωας» της λέξης. Είναι ευγνώμονες για τις χιλιάδες των οπαδών που γράφουν σ 'αυτόν από όλο τον κόσμο. Εργάζεται στη βιβλιοθήκη του νόμου, βοηθώντας άλλους τροφίμους με τις υποθέσεις τους, και μέσα από τις δικές του υπηρεσίες, έχει μια τρομερή γνώση του νομικού συστήματος. Υπόσχομαι να γράψω και να τον ενθαρρύνουμε να γράψει την ιστορία του, σαν ένα γράμμα στον κόσμο.

Σχεδιάζει να έχουν οι δείκτες του ρολογιού έχουν καταχωρηθεί σε αυτό κατά την ακριβή στιγμή της απελευθέρωσής του, για να τιμήσει την μνήμη για πάντα, όταν έρθει η ώρα. Είναι αξιολάτρευτο και γεμάτη απέραντη ελπίδα. Το τελευταίο πράγμα που θα πρέπει να αναμένεται από κάποιον που υπηρετεί τη ζωή στη φυλακή - αισιοδοξία, αλλά και προοπτικές του είναι απίστευτα καλός.

Εύχομαι το έθνος μας είχε τόσο καλό της πρόβλεψης. Για όλες τις συζητήσεις μας για την ελευθερία, έχουμε μια χώρα που είναι αναμφισβήτητα ανελεύθερη. Μιλάμε για ελευθερία ως δικαίωμα, αλλά στην πραγματικότητα, είναι ένα σπάνιο προνόμιο. Παρακολουθώντας τη Δημοκρατική Εθνική Συνέλευση, από μακριά, σαν άμεσο αποτέλεσμα την απώλεια της ελευθερίας, η οποία είναι κακό, αλλά σίγουρα δεν είναι τόσο αποτρόπαια η απώλεια της ελευθερίας του West Memphis Three, δεν μπορώ να βοηθήσω, αλλά φοβούνται το χειρότερο.

Ετικέτες: Γενικά , Στο Δρόμο , Φωτογραφίες , WM3

Αυτή η εγγραφή δημοσιεύτηκε στις Δευτέρα, 26 Ιουλίου, 2004 στις 1:46 π.μ. και κατατίθεται στο πλαίσιο BLOG . Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε αυτή την καταχώρηση μέσω RSS 2.0 ζωοτροφών. Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση , ή trackback από το δικό σου site.