Κολυμπήστε

Η ώρα που μου δίνει τη μεγαλύτερη δυσκολία είναι 14:00.

Είμαι καλά τα πρωινά. Η ανατολή του ηλίου είναι πάντα αισιόδοξος, ο παράξενος τρόπος που μπορείτε να πείτε το φως είναι νέα, με τον τρόπο που έρχεται σε σας, ντροπαλός μέσα από τα δέντρα. Ναι Λατρεύω τα πρωινά, γιατί είναι άλλη μια ευκαιρία, έχετε άλλη μια μαχαιριά σε αυτό, όποια κι αν είναι. Τίποτα κακό έχει συμβεί πραγματικά τις πρώτες πρωινές ώρες για να με σημαδεύουν για πάντα ή να μου πρωινά μίσος, δεν έχει ακόμα έτσι κι αλλιώς. Συνήθως έχουν κοιμηθεί καλά και είμαι έτοιμος. Ανυπομονώ για την επόμενη μέρα, και ίσως στοργικά πίσω το βράδυ πριν. Η μέρα αρχίζει και υπάρχει μια αισιοδοξία που έχω συνδέσει με την αφύπνιση, ένα μισογεμάτο ποτήρι προσδοκώ και ποτό κάτω σε όλη τη διαδρομή σε μονορούφι, όπως φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού με κάποιο ανθρακούχο νερό αναμειγνύεται σε. AM είναι εσπεριδοειδών και αφρώδη και μόλις καταιονισμό από το καρπούς και ότι είναι λαμπρό και κάνει το νερό στο στόμα μου. Είναι οι καλύτεροι, οι ανοίγοντας πιστώσεις της ταινίας. Τίποτα δεν έχει συμβεί ακόμα και είμαι έτοιμος για να. Χαίρομαι για να.

Η μόνη φορά που αυτό δεν είναι αλήθεια είναι όταν έχω μείνει επάνω όλη τη νύχτα, το οποίο είναι σπάνιο, εννοώ, μπορώ να μετρήσω τις φορές που έχω κάνει αυτό σε σχετικά μεγάλη διάρκεια ζωής μου σε ένα χέρι. Αυτό είναι τρομερό, να μείνει επάνω όλη τη νύχτα, και αυτό δεν έχω κάνει ποτέ χωρίς κάποιο είδος των ναρκωτικών, ένα ανώτερο, το οποίο σας δίνει μια έκρηξη της καλή αίσθηση από την αρχή, και στη συνέχεια να σας πληρώνει κακό συναίσθημα με ενδιαφέρον, στερώντας σας ίσως από την αξία μιας εβδομάδας από τη χαρά και την υπομονή και την αποδοχή των πραγμάτων και την ειρήνη και την αιτία και αυτή ανώνυμο δύναμη που παίρνει από το κρεβάτι για να τεθεί σε μακιγιάζ και ντύνονται με κάτι ωραίο και να ακούσετε μουσική και χορό και τραγουδούν και πιστεύω ότι τίποτα είναι δυνατή και μια καλή μέρα έρχεται σε. Όλα αυτά για περίπου 15 λεπτά επισφαλής ευδαιμονίας στην αρχή, δεν νομίζω ότι είναι μια δίκαιη ανταλλαγή.

Υπάρχει, επίσης, μια ενοχή εκεί, αν δεν έχετε πάει στο κρεβάτι, και ψάχνετε σε καθένα που έχει, και να τα παρακολουθήσετε με κατακόκκινα μάτια σας, όπως παίρνουν και να πάρει τον καφέ τους και πρόκειται να συνεργαστεί με μεγάλα λευκά φλιτζάνια με καφέ ανακυκλωμένο χαρτί δαχτυλίδια για να τους κρατήσει από την καύση τα χέρια τους και τα ρούχα τους φαίνονται απλά βάλτε επάνω και έχουν το πρόσωπο το πρωί που θα θέλατε να είχε, ένα που είχε πάρει στο κρεβάτι σε μια αξιοπρεπή ώρα και ονειρευόταν και ξύπνησε ανενόχλητοι και τώρα είναι σε μπροστά σας, και η λογική του να χλευάζει την τρέλα σου. Οι δρόμοι γίνονται όλο και περισσότερο κόσμο και να νιώθεις όλο και περισσότερο μόνο και παρόλο που μπορεί να περιβάλλεται είναι σαν ένα νησί ή μια σχεδία περιβάλλεται από νερό και δεν υπάρχει μια σταγόνα για να πιει.

Μερικές φορές μπορείτε να διαγράψετε αυτό το horror show του είναι επάνω όλη τη νύχτα με πρωινό, ξεγελάσουν τον εαυτό σας με το καυτό μαύρο ιατρική δυνατό καφέ και την τραγανή, βούτυρο άνεση του τοστ, αλλά είναι μόνο την ώρα που τρώτε και ίσως μια πολύ, πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά. Η θεραπευτική δύναμη των ομελέτες και τηγανίτες και βάφλες διαρκεί μόνο για όσο χρονικό διάστημα του στο τραπέζι. Μετά από μέσα σου δεν κάνει πολύ καλό. Δεν μπορώ να μείνω όλη τη νύχτα πια. Δεν μπορώ να το πάρετε. Αυτό δεν είναι για μένα.

Λατρεύω το πρωί πάρα πολύ για να αμαυρώσουν. Είναι σημαντικό για μένα να αισθάνομαι σαν να υπάρχει μια φρεσκάδα και μια comeuppance και μια μέρα που δεν έχει συμβεί ακόμα ότι θα συμβεί και ποτέ δεν ξέρεις, ποτέ δεν ξέρεις. Θα πάρετε ενθουσιασμένος για το πρωί, όπως είμαι ένα κουτάβι, το άλμα και να κτυπήσει τα πόδια μου, όλα για το τίποτα και για κανέναν άλλο λόγο από ό, τι έχω να πάω γύρω από τον ήλιο αλλά για μια ακόμη φορά.

Η νύχτα είναι, επίσης, με τον ίδιο τρόπο, όπως η νύχτα ξημερώνει σαν την ημέρα. ο ήλιος πηγαίνει μακριά για να αποκαλύψει το φεγγάρι τον εαυτό της και υπάρχει μεγάλη απόλαυση, όπως αυτή είναι φωτεινό και μερικές φορές μια φέτα, μερικές φορές γεμάτο και στρογγυλό, σαν εμένα, αλλάζει και μεγαλώνει και συρρίκνωση και διαφορετικά πάντα και σε κάθε μορφή της, έχει ένα όνομα και διακριτή χαρακτηριστικά.

Η νύχτα είναι συχνά, όταν τη μέρα μου ξεκινά, κωμικούς και τους μουσικούς και τους σερβιτόρους και μπάρμαν και σεφ και οι γιατροί δωμάτιο έκτακτης ανάγκης και οι νοσοκόμες και οι έμποροι ναρκωτικών, ακόμη και της αστυνομίας και των πυροσβεστών και όλων μας για την βάρδια που εξασφαλίζουν την τροφή και τη φροντίδα και την προστασία, τη σωματική και αλλιώς, από την πλειοψηφία των εργαζομένων, που κάνει τον κόσμο να μετατρέψει μέρα με τη μέρα.

Αισθάνομαι ασφαλής στο βελούδινο πέπλο της νύχτας και ζωντανεύουν όταν πάω να εργαστούν και να βλέπω τους φίλους μου και να παίξει σε κλαμπ και ήταν πάντα συναρπαστικό να καλωσορίσουμε το σούρουπο και οι τελετές των δείπνο και ποτά που πηγαίνουν μαζί με αυτό και η στιγμή μπορείτε να αφήσετε την ημέρα, να σταματήσει άσπρο καταπιάνεσαι το απόγευμα και ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα και αν δεν είναι σύντομα όλα θα έχουν τελειώσει και το κρεβάτι είναι ένα νόστιμο υπόσχεση που διατηρείται πάντα (εκτός αν τυχαίνει να κάνει τα κακά φάρμακα).

Η νύχτα είναι καλό για μένα και καλό για μένα και αισθάνομαι ασφαλής και επικίνδυνο ταυτόχρονα. Είμαι ένας άνθρωπος της νύχτας και ένα πρόσωπο το πρωί και στη συνέχεια, που αφήνει το απόγευμα, το οποίο είναι ένα πρόβλημα.

14:00 είναι η τρομακτική μέση αγωνίζομαι με.

Είμαι ένας ισχυρός κολυμβητής, αφού ήταν σε βουτιά ομάδες ως παιδί, πάντα μυρίζει λίγο από το χλώριο, με ξηρό δέρμα σφιχτό και ασταθής πλεξούδες που ξηραίνονται σε σκληρά κύματα gel. Υπήρχε επίσης ένα θέμα της μούχλας στο ντουλάπι μου. Ύπαρξή μου ήταν ως επί το πλείστον υγρό και στη συνέχεια ανακατέψτε ότι με το σκοτάδι, μπορείτε να πάρετε μούχλα. Είναι ένα γεγονός.

Δεν μπορώ να πω μου άρεσε το κολύμπι, αλλά το έκανα γιατί ήταν το σωστό πράγμα τη στιγμή και ήμουν αρκετά καλός σ 'αυτό και υπήρχε ένα απλό είδος της ανταμοιβής που εμπλέκονται επειδή μεγάλωσα σε ένα ψυχρό κλίμα και το νερό από το πισίνα ήταν συχνά ελαφρώς θερμότερο από τον αέρα, ακόμη και αν αυτό έμοιαζε ότι θα ήταν πιο κρύο και δεν ήθελε να πάει στο αρχικά ως απειλή είναι πιο κρύο, ακόμη και εξακολουθεί ήταν σχεδόν πάρα πολύ για να φέρει, αλλά αν πραγματικά το έκανε και πήδηξε δικαιώματος και αψήφησαν την αντιστήριξη σοκ του πάγου στη ζωή σας, σε μια στιγμή που θα είναι ωραία και ζεστά και το κολύμπι και ο φόβος θα λιώσει με το κρύο και θα ήθελα να είναι εντάξει. I κολύμπησε για αυτό μικρή νίκη, καθώς και άλλες μικρές νίκες, όπως έχει μια θέση για να πάει σε ένα σημαντικό κάπως έξαλλος βιασύνη αμέσως μετά το σχολείο. "Δεν μπορώ. Έχω πρακτική. Ναι, συγγνώμη, δεν μπορώ. ", Το οποίο για μένα είδος σήμαινε,« ανήκω κάπου. Ανήκω σε κάτι. Ανήκω. "

Θυμάμαι ότι οι Culture Club βίντεο όπου όμορφη Boy George τραγουδάει και να ανεβείτε τη σκάλα έξω από την πισίνα και σκέφτηκα ότι αυτός και εγώ ήταν η ίδια και ότι το τραγούδι παίζεται στο κεφάλι μου από την αρχή μέχρι το τέλος όπως εγώ κολύμπησε και στο σημείο όταν θα βγει από την πισίνα θα βγει από την πισίνα για να ενθαρρύνει την ομοιότητα μας.

Θα έπρεπε να σταματήσει να πηγαίνει στην πισίνα, όταν το σώμα μου άρχισε να αλλάζει, και μεγάλους στα ρηχά τέλος θα δώσει μου φαίνεται και στη συνέχεια περισσότερο. Ένας γέρος, ο οποίος δίδασκε ένα μικρό κορίτσι για να κολυμπήσουν, ήταν ίσως 4 ή 5, μόλις ένα μωρό πραγματικά και πολύ μικρά για να είναι στη μεγάλη πισίνα ενηλίκων με τις σοβαρές και σπορ χοντρή μαύρη γραμμές ζωγραφισμένα στο κάτω μέρος για να καθοδηγήσει το πρόσωπο κάτω πεταλούδα εγκεφαλικό επεισόδιο κολυμβητές σε λωρίδες και το σχοινί και πλωτά σύνορα φελιζόλ που έπρεπε να κρατήσει ο καθένας δεν είναι στην ομάδα κολύμβησης έξω - πέρασε στην παράνομη έδαφος πισίνα και πραγματικά μου άρπαξε ανάμεσα στα πόδια μου, όπως εγώ σύρθηκα συνεχείς γύρους μου ότι την υποταγή μου στο μπάνιο Η ομάδα υποστήριξε ως οφειλόμενα και με σήκωσε ολόκληρο έξω από το νερό και αγωνίζεται flopping, αναφωνώντας "έπιασα ένα ψάρι! Έπιασα ένα ψάρι! "Και το μικρό νέο κολυμβητής γέλασαν και χειροκρότησαν ως ο άνθρωπος με αγένεια και χωρίς ντροπή έχωσε τα δάχτυλά του μέσα μου. Αν το έκανε αυτό για μένα, μια μικρή ξένος, δεν θέλω να σκέφτομαι τι έκανε σε αυτό το μικρό κορίτσι. Δεν θέλω να το σκέφτομαι αυτό.

I κολύμπησε ίσως μία ή δύο ή τρεις φορές μετά από αυτό, αλλά τελικά εγκαταλείψει την ομάδα, γιατί ποτέ δεν αισθάνθηκε δικαίωμα να πάει πίσω στην πισίνα. Ένιωσα τρομακτικό και άσχημο και άρχισα να παρατηρήσετε πραγματικά, όταν οι άνθρωποι θα φτύνουν στο χείλος πορσελάνη γύρω από την περίμετρο του μπλε πλακάκια και δείτε τους θρόμβους αραχνοειδή των μαλλιών, που θα συλλέγουν τα φίλτρα και στο βρεγμένο έδαφος και ξαφνικά έχεις βαρεθεί με το χλώριο και την βλέννα των άλλων και το πόδι του αθλητή και τους παιδεραστές ότι όλα αυτά τα φάουλ πράγματα που εκπροσωπούνται και αρνήθηκα να πάω και πήρε τα τσιγάρα αντί.

Αλλά πριν από όλα αυτά, θα ήταν μια ισχυρή κολυμβητής, ως προπονητής μας έλεγε, σφυρίχτρα και το χρονόμετρο που κρέμεται από το λαιμό του, κοιτάζοντας προς τα κάτω σε μένα. Ξέχασα το όνομά του, το οποίο δεν μπορώ να πιστέψω τώρα, γιατί ήταν τόσο σημαντικό στη συνέχεια. Από την ηλικία των 8 έως 12, σχολική μου περιείχε πάντα ένα μεγάλο πλαστικό ziplock περιέχουν ένα κρύο και την υγρασία αθλητικό κοστούμι πορτοκαλί κολύμπι και ένα παλιό ελαστικό κάλυμμα που πιέζονται ναούς μου σε μια δια βίου τάση προς την ημικρανία όταν ήταν για μένα, και να κολλήσει με το ίδιο και βρωμούσε αδικαιολόγητα, όταν ήταν μακριά. Θα κολυμπήσετε καλό για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά στη συνέχεια θα πάρει κουρασμένος, απρόσμενη και στιγμιαία, ένας φορούσε κάτω αίσθηση ότι είναι αναπόφευκτο, όπως το νερό και αυτό συμβαίνει συνήθως όταν είμαι ακριβώς στη μέση της πισίνας, όπου είμαι περιβάλλεται από το φορούσε κάτω και το νερό και το μόνο που μένει να κάνετε είναι να πνιγεί.

Αυτό είναι ό, τι 14:00 αισθάνεται για μένα.

Δεν είναι η αρχή. Είναι πουθενά κοντά στο τέλος. Τι μπορώ να κάνω; Το ηλιακό φως που φάνηκε γοήτευσε και uplifting κατά τις ώρες πριν από τώρα φαίνεται συνηθισμένο και αμείλικτη. Ώρα απλώνεται μπροστά μου και πίσω μου και δεν μπορώ να βγάλουν νόημα από αυτό και αναρωτιέμαι τι μπορώ να κάνω μέχρι να πέσει η νύχτα για να μου κάνει όλο και πάλι. Δεν υπάρχει σε λειτουργία από τα μέσα της ημέρας. Το μεσημέρι προσφέρει καμία διαφυγή. Δεν μπορείτε να αρχίσουν να πίνουν ή να επιδίδεται σε τίποτα τότε γιατί τότε αυτό θα σήμαινε ότι έχετε ένα πρόβλημα και θα έκανα τα πάντα για να αποφευχθεί ένα πρόβλημα γι 'αυτό ακριβώς υποφέρουν μέσα ημερών, σαν να είναι το σταυρό μου να φέρει. Περιμένω να αναστηθεί και αυτό συμβαίνει πάντα και ότι δεν είναι η ανησυχία, είναι η αναμονή που με ενοχλεί. Είναι η αναμονή που είναι η σκληρότητα της σταύρωσης. Παίρνει τόσο goddamned καιρό για να πεθάνουν.

Έχω την χειρότερη στιγμή αυτής μεσημέρι ασθένεια στα δωμάτια του ξενοδοχείου, όπως συνήθως, αν εργάζομαι κάπου στο δρόμο, η μέρα μου είναι πολύ πιο άδεια, ακόμη περισσότερο από ό, τι αν είμαι στο σπίτι. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι κακή θέσεις κατά τη γνώμη μου, δεδομένου ότι οι περισσότεροι από τους φίλους μου που έχουν πεθάνει μέχρι στιγμής έχουν γίνει σε αυτές τις προσωρινές θέσεις που έχουν ως στόχο να μας περιέχουν μόνο για μια ημέρα ή δύο. Έχουν ελεγχθεί σε ξενοδοχεία και ποτέ δεν ελέγχονται και ότι φαίνεται σαν το χειρότερο πράγμα για μένα, για να πεθάνει εκεί και ουσιαστικά να μείνουν εκεί για πάντα. Αυτό είναι κόλαση.

Στο 14:00 σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου χάνομαι και δεν ξέρω πού να στραφούν ή τι να κάνει. Η ώρα μου καταπιέζει και δεν υπάρχει διαφυγή από αυτήν. Η μόνη διέξοδος είναι μέσα, και μέσω σημαίνει λεπτά και, στη συνέχεια, ώρες και ο ουρανός δεν μπορεί να σκουρύνει αρκετά σύντομα για να με σώσει. Δεν έχω βρεθεί μια λύση σε αυτό εκτός από το να διαμαρτύρονται και να επιτρέψει το υπαρξιακό φόβο μου και συντριβή συντρίψει πάνω μου σαν ένα κύμα και μερικές φορές μπορώ να γράψω και ενδεχομένως να περιγράψουν την απόγνωση και την απελπισία αισθάνομαι το οποίο βοηθάει γιατί όταν έβαλα τις λέξεις σε ένα πράγμα, αυτό βοηθά το δικό μου το πράγμα και να κατανοήσουν το πράγμα. Είναι σαν να τρώω το πράγμα ή να κάνει έρωτα με το θέμα, αφήνοντας το πράγμα μέσα μου και να έχει το δρόμο του και να γίνει ένα μέρος του εαυτού μου.

Στο 14:00, ίσως θα πρέπει να πάτε για κολύμπι. Τα περισσότερα ξενοδοχεία έχουν πισίνες. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι απλά τυχαίο. Νομίζω ότι οι πισίνες πρέπει να είναι εκεί για μένα.

10 Σχόλια. Προσθήκη To The Mix ...

  1. 14:00 = απαιτήσεις "να κάνει κάτι!" Δεν έχουν σκεφτεί πολύ για 2μμ. τώρα εγώ θα σκεφτώ 14:00 μέχρι τις 14:00. hmmm i dont 'κοιμούνται όσο είναι. gah ξέρει γιατί. ακριβώς είναι. σκεφτόμουν, σήμερα στις 14:00, εγώ θα προσπαθήσω να είμαι δημιουργικός. πάρετε την καθυστέρηση έξω και ίσως, απλά ίσως, να κάνουμε κάτι διαφορετικό ... ty

  2. Margaret-θα είναι απλά υπέροχη. Καθημερινά στις 14:00 σήμερα, Πάω να σας στείλουμε καλά vibes-σκεφτείτε τους ως αιθέρια Visine σταγόνες για να απαλύνει το χλώριο που προκαλείται σας κόκκινα μάτια.

  3. Ναι. Βράχια Απόγευμα ύπνο. Έχω τα παιδιά τώρα. Μου λείπει naptime.

    Ωστόσο, το κολύμπι θα είναι μια στενή δεύτερο για μένα, δεν έχω χρόνο για αυτό, είτε. Το λατρεύω. Αλλά τότε δεν πήρα ποτέ κακοποιήθηκε από μια αηδιαστική παιδεραστή. Αυτή είναι μια φρικτή ιστορία :(

  4. Διαβάστε, γράψτε, υπνάκο, να κολυμπήσετε, ή να μου τηλεφωνήσει. Θα σας πάρει μέσω 14:00 ύφεση σας. Έρχομαι ζωντανός στις 13:00. Μέχρι τότε, είμαι απλά μια γκρίνια, υπνηλία κορίτσι ζόμπι, διαμαρτύρεται για το έντονο φως και τα πουλιά κελαηδούν. Σκάσε, γαμώτο πουλιά! Η αγάπη σας και τη γραφή σας, Μάργκαρετ. xo

  5. Αυτό είναι ακριβώς ό, τι σκεφτόμουν, 2μμ ΕΙΝΑΙ naptime !! Είναι κρίμα που νιώθεις τόσο μόνος, Margaret, γιατί σίγουρα με κάνει να νιώσω λιγότερο μόνος. Σας ευχαριστούμε για την ύπαρξη σας.

  6. να σου σε ένα κατάστημα καφέ, Μάργκαρετ!
    τσάι / καφέ και ένα goodie. . .
    η ενήλικη έκδοση ενός σνακ μετά το σχολείο?
    θα αναβιώσει, το υπόσχομαι.

  7. Τι μια μεγάλη θέση! Καλώ αυτό το χρονικό διάστημα, που βρίσκεται μεταξύ των φορές είμαστε πιο ζωντανοί, downtime. Ζητώ uptime. Θέλω να μείνει απασχολημένος. Αγαπάω τη δουλειά. Μου αρέσει να έχουν κάτι να κάνουν. Μισώ downtime. Απεχθάνομαι διακοπές. Δεν μπορώ να σταθεί άσκοπο, απλά κάθεται για να βαριέται. Είμαι βαριέται εύκολα. Έχω περάσει πολύ λίγο χρόνο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, αλλά αρκετά για να συμφωνήσω με αυτό που έγραψε. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι ένα πνευματικό κενό. Είναι το αντίθετο του σπιτιού. Έχει αυτό το απρόσωπο creepiness που συχνά μοιράζονται καθαριστήρια, στο Υπουργείο Συγκοινωνιών, γραφεία οδοντίατρο. Τα ζώα έχουν παρόμοιες εμπειρίες, μερικές φορές mews γάτα μου σε μένα ασταμάτητα χωρίς διακριτό λόγο. Τώρα ξέρω ότι είναι επειδή έχει βαρεθεί επειδή είναι απόγευμα και δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε.

  8. Είστε ένας τέτοιος μεγάλος συγγραφέας, Μάργκαρετ. Τολμώ να πω, το αγαπημένο μου συγγραφέα; Διάβασα όλη την ώρα, είναι το χόμπι μου και είμαι επίσης μια αγγλική μεγάλες. Είμαι εθισμένος στο blog σας. Θα χρησιμοποιηθεί για να είναι μοναχικοί, αλλά θα είναι τόσο γενναιόδωροι και ειλικρινείς ότι νιώθω λιγότερο μόνος από τότε που ξεκίνησα την ανάγνωση σας. Απλά ήθελα να πω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ :) Love You ... Mara

Αφήστε μια απάντηση