Έχω ιππασία αρκετά συχνά στις μέρες μας, και κάθε φορά που έρχομαι στο σπίτι, το σπίτι και τα πάντα σε αυτό αποπνέει μια ανάσα ανακούφισης. Επικίνδυνη επιχείρηση του, οι μοτοσικλέτες, και το ξέρω και υπάρχει μια πιθανότητα κάθε φορά που φεύγω ότι δεν μπορεί να επιστρέψει. Είμαι πρόθυμος να αναλάβει ότι, τουλάχιστον για τώρα, γιατί ξέρω ότι όταν είμαι ιππασίας δίνω όλη την προσοχή μου. Δεν είμαι σίγουρος ότι έχω κάνει ποτέ αυτό με οτιδήποτε άλλο πριν. Ακόμα και όταν έχω πραγματοποιηθεί standup comedy στην εθνική τηλεόραση, το μυαλό μου περιπλανήθηκε λίγο. Θα παρασύρει μακριά κατά τη διάρκεια της ένα ζευγάρι από ρουτίνες μου κατά τη σύντομη θητεία μου στο χορό με τα αστέρια, κουνώντας ένα πόδι μπροστά σε 23 εκατομμύρια τηλεθεατές, σε όλη τη σκέψη, ενώ για κάτι άλλο, πιο πιθανό bagels.

Μοτοσικλέτες είναι το μόνο πράγμα που έχουν όλα από μένα, και όπως ADD και OCD όπως είμαι, αυτό δεν είναι μικρό δήλωση. Σήμερα, η πρόκληση ήταν για test drive το υπέροχο Harley-Davidson Sportster Low , ένα μεγάλο ποδήλατο που έχει συλλάβει πραγματικά την καρδιά μου. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που έχω πάει στο Glendale Harley-Davidson που αναζητούν αυτό το 2 τροχούς θαύμα. Αγαπώ ακριβώς το πράγμα. Το βάρος του είναι μάλλον συγκλονιστικό σε σχέση με το όνειρο της Honda, αλλά ουσιαστική κινητήρας του με κάνει να νιώθω σαν να μπορούσε να βγει από τον κίνδυνο γρήγορα, και ότι θα μπορούσε να σώσει τη ζωή.

Προειδοποιούν κατά την αγορά είναι πολύ μεγάλη μια μοτοσικλέτα για να αρχίσει με, και λίγο όνειρο μου Honda με 305cc κινητήρα του είναι η απόδειξη ότι έχω λάβει αυτό το συναίσθημα για την καρδιά, αλλά νομίζω ότι υπάρχει επίσης το θέμα της ανάγκης να επιταχύνει γρήγορα από τη μέση της ζημιάς. Νομίζω ότι στις περισσότερες από τις παρ 'ολίγον είχα στο αυτοκίνητό μου, δεν γίνονται ατυχήματα πρώτον λόγω της ικανότητάς μου να ολισθαίνει, και ακριβώς πίσω από αυτό, η ικανότητά μου να επιταχυνθεί. Πέδησης στοιχεία σε περίπου 3 ή 4 ^ου.

Έχω μόνο σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα μετά από πολλά χρόνια από την οδήγηση τα πάντα από το αγαπημένο Mini Coopers μου σε φορτηγά των επιβατών γεμίζουν σε έκρηξη με μπουρλέσκ χορευτές και βαριά κοστούμια τους, προσπαθώντας να δει μέσα από μεγάλες hairdos τους ελιγμούς χάρη σε μαύρο πάγο και μέσα από χαλαζοπτώσεις. Ήταν μόνο ένα φτερό κλίνων, αλλά ήταν δικό μου λάθος. Ήμουν μεθυσμένος, καθώς αυτό ήταν σχεδόν πριν από είκοσι χρόνια, και έτρεξα σε ένα αυτοκίνητο συμμορίτες. Ήταν όλοι λίγο πολύ κοκαλιάρικο έφηβα αγόρια, νεότεροι από μένα, ακόμη και τότε, και να χυθεί έξω από το όχημα το ένα μετά το άλλο σαν κλόουν. Υπήρχαν πολλά από αυτά, και ήμουν επικίνδυνα λιγότεροι στο απομονωμένο δρόμο, αλλά ήμουν τόσο μπερδεμένα μου φώναξε τους μέχρι να κούνησε το κεφάλι τους και πήρε πίσω το αυτοκίνητό τους και με άφησε εκεί. Ήμουν πάρα πολύ τρελός για να ασχοληθούν μαζί τους. Από τότε, ποτέ δεν έχω ποτέ και ποτέ δεν θα το κάνει ποτέ κάτι τέτοιο ξανά. Οδήγηση υπό την επήρεια είναι ένα θανάσιμο παιχνίδι και το βλέπω σε όλα τα κακά εκδηλώσεις της έρχεται σπίτι από συναυλίες κάθε βράδυ. Ντρέπομαι για νεανική ανοησία μου και κατάπληκτος με την τύχη μου στην επιβίωση του '20 μου.

Αυτό το μπλε του πάγου Sportster είναι ισχυρή, όπως ένα αυτοκίνητο, και δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί το χειρισμό μιας μηχανής τόσο ισχυρό όσο αυτό υπό την επήρεια τίποτα περισσότερο από τον άνεμο. Εγώ ακόμα δεν θα μπορούσε να οδηγήσει ένα ποδήλατο μετά από ένα ποτήρι κρασί. Ισορροπία και το όραμά μου έχει επηρεαστεί αρκετά για να με κάνει να αισθάνονται ανασφαλείς. «Ποδηλάτης μπαρ» Ο όρος είναι περίεργο για μένα, διότι πώς θα μπορούσε ένας μοτοσικλετιστής πιείτε τίποτα ισχυρότερο από τον καφέ και περιμένουν να ζήσουν; Riding το ποδήλατο είναι μια μεγάλη από μόνη της, και την κοπή κάτι στο καθαρού φαρμάκου της αδρεναλίνης και της ταχύτητας φαίνεται σαν ένα εξαπατήσει.

Σε ένα σημείο που διαπραγματεύονται ποδήλατα με Freddy, φοβερά καταρτισμένο και φιλικό Harley-Davidson αντιπρόσωπο πωλήσεων μου που με βοηθάει πάντα σημαντική απόφαση μοτοσικλέτα μου. Ήταν ιππασία άλλη μοτοσυκλέτα είχα ζητήσει - Το Forty Eight . Αισθητικά, το Forty-Eight είναι η μηχανή των ονείρων μου. Είναι απλά υπέροχο. Το μαύρο ματ από αυτό με κάνει κυριολεκτικά αδύναμη στα γόνατα. Πισινό μου δεν μπορεί να βοηθήσει, αλλά να επισημάνουμε την έδρα. Τα πόδια μου μέρος αμέσως όταν βλέπω ένα. Είναι αργό το ξέρω, αλλά αυτό το ποδήλατο - αυτό είναι που μου εξαπλωθεί. Υπάρχει τεράστια δύναμη στον κινητήρα αλλά με κάποιο τρόπο αισθάνεται πιο συμπαγής. Dynamite έρχεται σε μικρές συσκευασίες. Τα μαρσπιέ είναι πολύ μπροστά, έτσι ώστε τα πόδια μου εκτείνεται μπροστά άβολα και εντελώς ίσια και με ξέρετε - δεν έχει σημασία τι κάνω, εγώ ποτέ δεν θα είναι ευθεία!

Οφείλω να επισημάνω δάχτυλο του ποδιού μου να χτυπήσει στο πίσω φρένο. Είμαι πίσω Braker ή ίση Braker ευκαιρία, και υπάρχει κάτι μπαλέτου και αταίριαστο για το φρενάρισμα en pointe. Αυτό το ποδήλατο είναι ένα ψηλόλιγνο άνδρα με τα πόδια και τα χέρια αρκετές ίντσες περισσότερο από τη δική μου. Θα πρέπει να πάει στην Κίνα και να έχουν αυτό το παράξενο χειρουργική επέμβαση, όπου σπάνε τα κόκαλα στα πόδια σας και βάλτε πλάκες έτσι θα αυξηθεί σταδιακά παράλληλα, την επιμήκυνση των άκρων και προσθέτοντας ύψος μαζί με ανυπολόγιστη πόνο. Η περίοδος αποκατάστασης υπολογίζεται όχι σε εβδομάδες, αλλά χρόνια. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσε να πάρει πολύ χρόνο στην εργασία.

Υπάρχει μια χημεία όμως - κάτι αναμφισβήτητο ότι συμβαίνει ανάμεσα σε μένα και σαράντα οκτώ, και παρόλο που χρειάστηκε να κάνει Freddy τραβήξει πάνω και να στραφούν ποδήλατα μαζί μου, όπως έχω πανικοβληθεί για τη θέση το πόδι μου τόσο πολύ που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ για όλα τα άλλα πράγματα που πρέπει να επικεντρωθεί στην κατά την οδήγηση, αισθάνομαι σαν το Forty-Eight θα μπορούσε να είναι η μοναδική για μένα. Κάποια προσαρμογή με τα μαρσπιέ και ίσως μια μικρή χάνουμε τιμόνι και αυτό μπορεί να είναι γουρούνι μου. Ναι. Ίσως. Πρέπει να σταματήσω να γράφω τώρα και να δείτε φωτογραφίες των σαράντα οκτώ σε απευθείας σύνδεση. Εάν έχετε στην κατοχή σας ένα παρακαλώ σχόλιο εδώ και να μου πείτε πώς σας αρέσει. Νομίζω ότι μπορεί να είναι στην αγάπη.

Όμορφα παλιά μου 1966 Honda 305 όνειρό μου ήρθε σαν σε όνειρο, κερδίζοντας το όνομά του δικαιωματικά και εγώ σταθμευμένα έξω από το σπίτι μου για γερά σταθερή κεντρικό σταντ. Αρνήθηκε να ξεκινήσει και κάλεσα εμπειρογνώμονα μοτοσικλέτα / μέντορας μου και αστρική τατουάζ Craig για βοήθεια. Μάζεψε το όνειρο με μεγάλη βοήθεια από τη μοτοσικλέτα φίλο του Σων - μοτοσικλετιστές έχουν πολλούς φίλους, αυτό το παρατήρησα. Πήραν το όνειρό μου μακριά σε ένα μεγάλο φορτηγό στο γκαράζ τους. I κυμάτισε αντίο και enshrouded το ποδήλατο σε ένα φωτοστέφανο του λευκού φωτός θεραπεία, όπως είδα να αφήσει δρόμο μου. Αν σ 'αγαπώ, θα κάνω αυτό, προβάλλω πάνω σου μια φωτεινή αύρα της προστατευτικής ενέργειας. Είναι ένα πράγμα μάγισσα. Είναι μια ευχή για σας και τα δικά σας όλα τα καλά ξέρω. Όλη η αγάπη μου σε μια φλεγόμενη δοκό. Αγαπώ αυτό το ποδήλατο.

Αργότερα εκείνο το απόγευμα, και πολύ νωρίτερα από ό, τι περίμενα, Craig τηλεφώνησε και είπε cheerily, "έχετε ένα τρέξιμο ποδήλατο εδώ!» Και πραγματοποιήθηκε το τηλέφωνο με τη μηχανή του ονείρου, όπως μούγκρισε γλυκό και αγγελικό για μένα να ακούσω, σαν baby προφέροντας ημι-λέξεις ή κάποια άλλη χαρούμενη θόρυβο που ακούγεται τόσο καθησυχαστική και συναρπαστική για τον ακροατή. Ένα αρχαίο κινητήρα τελικά στροφή πάνω μετά από ώρες προσπαθειών με ηλεκτρική μίζα και λάκτισμα είναι μουσική στα αυτιά του κάθε τρύγου ιδιοκτήτη ποδηλάτου. Σε αυτή την περίπτωση, ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα και ένα λογοπαίγνιο εντελώς προορίζεται.

Έτρεξα πάνω με το Ian και Felon - φίλους της μοτοσικλέτας μου - και βγαλμένα ποδήλατό μου από την εντυπωσιακή σειρά από vintage 2 θαύματα τροχού Craig και του Sean και το τράβηξε έξω στο δρόμο. Έβαλα στο κράνος λάμψη του χαλκού Bell κόρης του Sean και οδήγησε σιγά-σιγά μέχρι το λόφο και πίσω του, ταξιδεύει μόνο ίντσες ανά ώρα, ασταθή και τεράστια φόβο, το είδος έχω πάρει να μάθετε περισσότερα στενά με όλες τις περιπέτειές μοτοσικλέτα μου περιπέτειες και, συνεπώς, μέτρο. Το ποδήλατο θέλησε να κινηθεί πιο γρήγορα, αλλά αυτό ήταν το περιεχόμενο του humoring μου με συνεχή cooing και ωραία παλιά μηχανή, 46 χρόνια μετά τη μαζική παραγωγή και παράφρων δημοτικότητα και συνεχίζεται ισχυρή.

Το ποδήλατο ήρθε στο σπίτι και κάθισε σε μια στάλα φορτιστή για μια ώρα, όπως έβαλα σε κάθε κομμάτι του εργαλείου μου και ακόμη και Pepto Bismol ροζ μάγουλα, το ακριβές χρώμα του το περίφημο φάρμακο για το στομάχι ή ίσως σκιά ελαφρύτερο από ένα ομοιάζων με ξαντόν πώμα από τσιχλόφουσκα κολλήσει αιώνια κάτω από το γραφείο ενός ^5ο γκρέιντερ του. Θα φανταζόταν εν συντομία ότι αν ποτέ αγωνιστεί στο Isle of Man TT ότι Pepto Bismol θα με υποστηρίξει, την υπογραφή μου ροζ δέρματα αγωνιστικά ανάγλυφο με τη γραμματοσειρά φούσκα κατιφέ που απλά κραυγές των εντερικών διαταραχών. Αυτό θα μπορούσε να είναι μια τέτοια εξαιρετική υποστήριξη. "Εδώ έρχεται γύρω από αυτή τη γωνιά και αυτή είναι έτοιμη να σκατά παντελόνι της. Aaaaaaaaaaaaaaaa-ος που σκατά παντελόνι της. "

Με λαμπερό λεμονί κίτρινο πουκάμισο μηχανικό μου εκλεκτής Volvo και άσπρο χτυπημένη κρέμα σώματος πανοπλία τοποθετηθεί σακάκι αγωνιστικά κοίταξα σαν ένα παγωτό Σορμπέ με μαύρο κεράσι ενός κράνους στην κορυφή. Σας χρειάζομαι για να με δει όταν είμαι ιππασίας, τόσο προστατευτικό εξοπλισμό μου είναι όλα παστέλ και λευκά σαν ένα αυγό του Πάσχα να πετιέται σε σας. Πάω να γεμίσει βαλίτσες μου με κοίλο κουνελάκια σοκολάτα και τιτιβίσματα. Craig πήρε προσεκτικά τα διαφράγματα από το ποδήλατο, έτσι ώστε να μπορείτε να ακούσετε εμένα έρχεται για εσάς από μίλια μακριά. Είμαι εδώ για να κάψει τα μάτια και τα αυτιά σας με την παρουσία μου και στη συνέχεια θα σας δώσω καραμέλα.

Κάθισα στο ποδήλατο στην κορυφή της δρόμο μου με όλο τον εξοπλισμό womanchild μου και τις φαντασιώσεις μου και το όνειρό μου και εγώ δεν μπορούσα να πάω κάτω αυτό. Ήμουν ξαφνικά παραλύσει από τον φόβο. Ο ήλιος έλαμψε ζεστό στο κεφάλι μου και ήμουν εφίδρωση πανικοβληθεί ποτάμια κάτω από την πλάτη μου κάτω από τα στρώματα του δέρματος και αφρό. Κράτησα το ποδήλατο υπάρχει μεταξύ τρεμάμενα πόδια μου για αρκετά λεπτά, αναρωτιούνται αν θα πρέπει ή θα μπορούσε να φύγουμε. Ήμουν τσουχτερό κρύο και καυτό ταυτόχρονα.

Αυτό συνέβη σε μένα ότι δεν είχε οδηγήσει μόνο σε όλα. Υπήρξαν πάντα μάρτυρες, πολλών μαρτύρων. Τώρα δεν υπήρχαν. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η εμμονή αυτή χόμπι και τα νέα ήταν ένα εξαιρετικά κοινωνικό, και μέρος της ευχαρίστησης του ήταν η έντονη αδελφική συγκόλληση, ευδιάκριτα αρσενικά και ελκυστικό προς την πλευρά του εαυτού μου που απολαμβάνει τα πράγματα αγόρι, όπως ψάρεμα και γκέι σεξ.

Για πρώτη φορά, ήμουν μόνος, και τα πράγματα μπορούν να πάνε τρομερά άσχημα πολύ γρήγορα σε απομόνωση. Αυτό το ξέρω από την τεράστια εμπειρία ως loner σε αρκετά μεγάλη διάρκεια ζωής μου μέχρι τώρα. Ως δια μαγείας, πιθανόν η μάγισσα σε μένα να ζητούν βοήθεια από κάποιον, go-to guy μου Ian κάλεσε, και είχα το iphone κοντά στο μέτωπο της ζελατίνας μου και φώναξε σε αυτό. Ian ήρθε και έλασης το ποδήλατο εύκολα κάτω από το δρόμο και κάτω από την οδό. Πήρα σε αυτό, ευστροφία του κινητήρα και διψασμένα κατεβάζετε την πλέον πλήρη κοιλιά της σε φυσικό αέριο premium, το έβαλα στην πρώτη ταχύτητα και οδήγησε ένα εμπνευσμένο 50 πόδια και στασιμότητα έξω.

Θα μπορούσα να μην το όνειρο πηγαίνει και πάλι, αν και ακόμη και σε περιόδους αμφιβολίας και κόπο, ποτέ δεν το ποδήλατο χάσει την ικανότητά του να προσελκύσει. Ένας άντρας βγήκε από το σπίτι του για να με βοηθήσει, και στη συνέχεια μια άλλη σταμάτησε το αυτοκίνητό του στη μέση του δρόμου και το άφησε εκεί πήρε να με παρακολουθήσουν από κοντά κλωτσιά και βιολί και το συμπλέκτη και το επαναλαμβάνω, το άνοιγμα και το κλείσιμο του τσοκ αν ήξερα τι έκανα. Οι άνδρες αναπνέουν τις αναθυμιάσεις της νοσταλγίας που έρχεται από το όνειρο και κοίταξε σε μένα μέσω της βενζίνης θολή φακό της μνήμης τους. Είχαν ένα ποδήλατο σαν αυτό που είπε. Θα θυμόμαστε αυτά τα ποδήλατα καλά. Δεν είχε καν σκεφτεί κανείς σε ηλικίες και το θέαμα που τους έφερε άμεση και απροετοίμαστοι για τη νεολαία τους. Θα μπορούσα να τους βλέπουμε όπως ήταν, κάποτε νέοι και ενθουσιασμένοι. τα μάτια τους δεν είναι στραμμένο προς εμένα, αλλά βαθιά στο παρελθόν. Αυτό το ποδήλατο είναι να καταστεί η αντίστροφη χρόνια. Δύο τροχοί τρέχει προς τα αριστερά. Εάν μόνο θα κάνουμε ό, τι ζήτησα. Αν θα ακούσετε μόνο τα χέρια και τα πόδια μου. Θα μπορούσε να πάρει ξένους πίσω στο χρόνο, αλλά δεν μπορούσε να μου πάρει γύρω από το τετράγωνο.

Craig τυλίγονται για να αναβιώσει το όνειρο του 1930 εποχής του Harley-Davidson, με επιλογέα ταχυτήτων στη δεξαμενή αερίου και ένα πόδι συμπλέκτη, ένα μυστηριώδες ρύθμιση μεταξύ ποδηλάτων και αυτοκινήτων, ένα παλιό υβριδικό σχολείο. V-twin κινητήρας του έμοιαζε με διπλά στήθη δ διάλυση σε μια μικροσκοπική μέση, μια αισθησιακή θαύμα, Jessica Rabbit σαν μοτοσικλέτα εάν αυτή ήταν έτσι. Έβγαλε εργαλεία από πλαϊνές βαλίτσες και έτρεξε τα δάχτυλά μας στο έδαφος ψάχνει για απειροελάχιστη βίδες μειώθηκε από τις λαβές. Έχει διαγνωστεί επιτήδειος πρόβλημα του όνειρο ως ψυχικό χειρουργό και το ποδήλατο σύντομα βουίζει και το τρέξιμο και έμεινε όλη μέρα μαζί μου, όπως έχω διαγράψει το άγονο μήκος άσφαλτο ένα κοντινό πάρκινγκ, πολύ αργή, ακόμη και για τη δεύτερη ταχύτητα, όπως πέρασα Ian και παρανυχίδες ξανά και ξανά, στέκεται στη σκιά σαν δύο περήφανοι μπαμπάδες, ενθαρρύνοντας μου με κάθε ολοκλήρωσε κύκλο για να πάει πιο γρήγορα στην επόμενη.

Νομίζω ότι το μυστικό για την οδήγηση αυτών των μοτοσικλετών που στην πραγματικότητα βρίσκει έναν τρόπο να διαχειριστεί τρόμο μου. Σήμερα είναι δύσκολο. Το ποδήλατο είναι ένα growly θηρίο της Kawasaki, η KZ 1000, ένας συνταξιούχος μοτοσικλέτα της αστυνομίας, με καθησυχαστικά σταθερή μηχανή. Αγαπώ τις μοτοσικλέτες της αστυνομίας, με κάνουν να αισθάνομαι σαν να είμαι σε αυτό το χτύπημα bowie "μπλε jean". Έχω ένα ποδήλατο αστυνομίας και γύρισε τη μύτη έτσι είμαι 2 για 2 σε αυτό το τραγούδι. Μπάτσοι μοτοσικλέτας είναι καταπληκτική αναβάτες και μοτοσικλέτες τους είναι μια αντανάκλαση αυτής. Αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση.

Η Kawasaki έχει μια πανέμορφη ρετρό εμφάνιση και λευκό χρώμα αστυνομίας και πολλή ιπποδύναμη και φαίνεται σαν να θέλει να πάει γρήγορα, στο βαθμό που μπορώ να πω. Δεν ξέρω ποδήλατα σε όλα, αλλά μπορώ να αισθάνομαι το τράβηγμα ανάμεσα στα πόδια μου καθώς διευκολύνει τον συμπλέκτη σαν να υπάρχει μια κατάσταση - υπάρχει μια επείγουσα ανάγκη υπάρχει, πρέπει να είναι αυτό που είναι και μόλις γαμημένο να αφήσει να πάει. Είναι αργά για κάτι που και εγώ το κρατήσει ψηλά. Άλλες μοτοσικλέτες της αστυνομίας καλούν για backup και η δική μου προσπαθεί να απαντήσετε στην κλήση, αλλά τα δάχτυλά μου κρατούσε - Είμαι σοβαρός - κρατούσε - και το πράγμα δεν πηγαίνει πουθενά. Είμαι έλεγχο αυτό το μεγάλο μηχάνημα και κάνει το εσωτερικό του κράνους μου ζεστό και υγρό, όπως το κεφάλι μου είναι στο τροπικό δάσος, με την εξαίρεση από το στόμα μου, η οποία είναι ξηρά οστά, τη γλώσσα τροχαίο στον εαυτό του και κολλώδες, σε απόλυτο φόβο των ζώων-style .

Φανταχτερό μεταξωτό μαντήλι μου είναι ποτισμένο με τον ιδρώτα flop και γαλλικό άρωμα και την αδρεναλίνη αντλίες μέσω του συστήματός μου, όπως και η βενζίνη άντληση μέσω του κινητήρα και η συμμετρία δεν έχει χαθεί για μένα. Σε Λαμπερή νέο εργαλείο μου, νιώθω σαν Ελίζαμπεθ Τέιλορ προσπαθεί να συμβαδίσει με τον Malcolm Forbes σε σκληρό μωβ ραγάδες σχεδιαστών της. Αναρωτιέμαι αν φορούσε διαμάντια της με το ποδήλατό της και δεν νομίζω ότι θα το κάνει αυτό. Κάνω μια σημείωση για να πάρει ένα φουλάρι. Είμαι τόσο περήφανος για τον εαυτό μου και την ικανότητά μου να μάθουν νέα πράγματα και άρρωστοι και φοβούνται το ποδήλατο και τα χέρια μου να κλειδώσει στο φόβο και δέρμα και πρέπει να αλλάξω τα γάντια επειδή δεν μπορώ να αισθάνομαι τους ελέγχους μέσω λαβή αντιπρόεδρος μου και προστατευτική επένδυση .

Αυτή η μοτοσικλέτα είναι πολύ μεγαλύτερο από το Buell Blast έμαθα και να έχεις (κάπως) άνετα με, και το ύψος είναι μια ανησυχία. Δεν μπορεί να βάλει τα δύο πόδια εντελώς στο έδαφος, ή αν μπορώ, είναι ακριβώς στα πόδια μου, και έτσι η ήδη παρούσα φόβο της ανατροπής γίνεται μια πραγματικότητα, κάθε φορά που προσπαθώ να σταματήσει. Ευτυχώς ποτέ δεν το ποδήλατο κλίνει πάνω από αρκετά μακριά για να πέσει. Υπάρχει ένα μαγικό εκεί που είμαι εγώ να συμβαδίσουν. το θαύμα της μοτοσικλέτας, όταν οι τροχοί είναι σε κίνηση, λειτουργεί.

Το πάρκινγκ είναι στρωμένη με σπασμένα φύλλα φοίνικα και τα υποκαταστήματα καεί περίπου από την Σάντα Anas και λαμπερά άσφαλτο πίσσας που μοιάζει με αυτό θα βλάψει για να πάει κάτω, γι 'αυτό μείνετε μέχρι, το ποδήλατό μου στενάζουν και διαμαρτύρονται και σφραγίζοντας τα πόδια της που κρατώ είναι στην πρώτη ταχύτητα όλη την ώρα. Μαθαίνω πώς να πάει γύρω σε έναν κύκλο, ως επί το πλείστον ατελής αυτά, μερικές φορές ωοειδή, μερικές φορές πλήρης σε πλατείες. Δεν νομίζω πώς να το κάνουμε αυτό, αλλά εγώ δεν κρίνω τον εαυτό μου, και παίρνω σε νέα χόμπι και ενδιαφέροντα και να πάρει ικανότητες γρήγορα γιατί δεν με νοιάζει για να κάνει τα πράγματα άσχημα. Επιτρέπω στον εαυτό μου να πάρει καλύτερα, και στη συνέχεια να κάνω, σταδιακά, επώδυνα, αργά - να κάνω. αλλά μοτοσικλέτας είναι διαφορετική. Δεν υπάρχει μια πολύ περιθώριο για λάθος. Τα λάθη είναι δαπανηρές. Είναι καλύτερα να μην κάνουν τα απλά.

Πηγαίνοντας στον κύκλο είναι πραγματικά δύσκολο. Μπορεί να μην είναι τόσο δύσκολο σε ένα αυτοκίνητο, αλλά σε ένα ποδήλατο, θα πρέπει να πάμε αρκετά γρήγορα ώστε να μην πέφτουν κάτω, αλλά να επιβραδύνει αρκετά για να ελέγξει το ποδήλατο στο στενό χώρο. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν ρόλο, και δεν υπάρχει χώρος για να αφήσει το φόβο, γιατί θα αφήσετε το φόβο, που αναλαμβάνει και όλα όσα έμαθα στο κεφάλι σας που προσπαθούν να διδάξουν τα χέρια και τα πόδια σας για να κάνετε ξεχνιέται στο φόβο. Ο φόβος είναι πολύ μεγάλο για να αφήσει στο σχολείο. Ο φόβος δεν είναι καλός μαθητής.

Νομίζω ότι από την αστυνομία, όταν βρίσκονται σε τροχιά γύρω αργά, γυρίζοντας σφιχτά και επιστροφή, γυαλιστερό κρανοφόροι και εξουσία κεφάλια τους περιφέρονται γύρω για να αντιμετωπίσει την κατεύθυνση που πρόκειται. Το κεφάλι σας είναι μέρος της διεύθυνσης, και συνεχίζω κοιτάζοντας το έδαφος, γιατί είμαι τόσο φοβισμένος από το έδαφος και όταν το κάνετε ότι μπορείτε να πάτε δεξιά προς τα κάτω και αυτό που φοβάται να συμβεί θα συμβεί. Νομίζω ότι από την αστυνομία και γυρίζω το κεφάλι μου και το σύνολο στροφές ποδήλατο και στη συνέχεια να κάνω ομαλή κύκλους 30 πόδια γύρω και είμαι καλά και ξαφνικά είμαι φοβισμένος ξανά και overbrake και σχεδόν πέσει. Όταν σκέφτομαι την αστυνομία με βοηθά να παραμείνετε σε όρθια θέση. Όταν σκέφτομαι την αστυνομία είμαι λιγότερο φοβισμένος.

Είμαι εξαντλημένος μετά τα μαθήματα μοτοσικλέτα μου και οδηγώ σπίτι στο Mini Cooper μου με τα μαλλιά μου εντελώς υγρό με τον ιδρώτα και να κολλήσει στο πρόσωπό μου. Είμαι καυτή, αλλά αφήνω το σακάκι μου, καθώς είμαι περήφανος που έχουν λαμπερό μου, αλλά υγρό μέσα στο κράνος Arai στο κάθισμα δίπλα μου σαν επιβατών και ακούω το τραγούδι υπέροχο Aimee Mann, το "Save Me" και δεν υπάρχει κίνηση στο ο αυτοκινητόδρομος γιατί είναι ακόμα τεχνικά από τις διακοπές και βλέπω μοτοσικλέτες σφυρίζω παρελθόν μου και αισθάνομαι καλά γιατί ξέρω λίγο τι ξέρουν και εγώ είμαι πρόκειται να μάθετε περισσότερα σύντομα και το κέντρο του Λος Άντζελες ορίζοντα φαίνεται μαγευτική και γνώριμα και ασφαλή και φιλόξενα για μένα, όπως οδηγώ σε αυτό ακόμα και πάλι και σκέφτομαι πώς ίσως κάποια μέρα θα πάρω ότι ένα τατουάζ, καθώς και την πρώτη της μοτοσικλέτα μου και όλα είναι ωραία και καλύτερα από ό, εντάξει και δεν είναι ακόμα 1 και είχα ήδη ένα θεαματικό ημέρα και στη συνέχεια γαμημένο πάρει τράβηξε πάνω από έναν αστυνομικό μοτοσικλέτα που μου δίνει το διορθώσουμε εισιτήριο για το γεγονός ότι φιμέ τζάμια.

Στο νοικιασμένο ποδήλατο, ένα υπέροχο και επιβλητικό Harley-Davidson Sportster Low , με μόνο τρία μίλια σε αυτό μέχρι στιγμής και το ολοκαίνουργιο γυαλιστερό χρώμιο πιάσει την ηλιακή ακτινοβολία και την ακτινοβολούν πίσω στον κόσμο τον σκληρό, εκτυφλωτικά λαμπρή ακτίνες, τα συναισθήματα και τις απόψεις μου περίπου μοτοσικλέτας ποικίλουν άγρια ​​από τη δεύτερη στην δευτερόλεπτο.

Όταν είμαι σε τρίτη ταχύτητα, φέρουν κάτω από μια βιομηχανική δρόμο με λίγα αυτοκίνητα και τους πεζούς, μόλις δύο άλλους αναβάτες, το ένα, ο μύστης και επιδέξια ευαίσθητη δάσκαλος Luis, από την άλλη, ο άπληστος και γνωρίζει πολύ καλά φοιτητής Ryan, θα σαρώσει τον τομέα μου όραμα και πιστεύω 3 πράγματα -

1) Τι συμβαίνει στα δευτερόλεπτα δρόμο 12 προς 1 μπροστά μου;

2) Αυτό είναι το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ.

3) Αγαπώ τα κεφάλια στα κράνη μπροστά και πίσω από το βλέμμα μου.

Κάθε φορά που έχω να σταματήσει, κατέβασμα και του συμπλέκτη και του φρένου και να θέσει τις μπότες μου, τότε, έφυγε από δεξιά στο έδαφος και να περιμένουν στη διασταύρωση, κρατώντας το βαρύ ποδήλατο μεταξύ κοκαλιάρικο πόδια μου, νομίζω -

1) τα χέρια και τα πόδια μου είναι ανεπαρκείς.

2) Αυτό είναι το χειρότερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ.

3) Αγαπώ ακόμα αυτές τις καυτές ποδηλάτες είμαι ιππασία με ίσια την πλάτη και τους πρόσωπα ψηλά και ψάχνουν πού πηγαίνουν - φορείς και τα ποδήλατά τους ως μια τέλεια και πολύ γρήγορα να είναι - και αγαπώ όλους τους μοτοσικλετιστές που έχω δει και συναντήθηκε έτσι μακριά, και χαίρονται λέει γεια σε αυτούς καθώς περνάμε στο δρόμο και με χαρά θα μιλήσει στο ίδιο πρόσωπο στην κατοχή του 2 ή 3 τροχούς και κινητήρα για ώρες για τίποτα άλλο - ναι Αγαπώ όλα y'all, αλλά δεν είμαι ποτέ αυτόν τον τρόπο και πάλι.

Παίρνει ακόμα πιο ακραία στους λόφους, στροφές και ακουμπά στο μαύρο διαμάντι στροφές και καμπύλες που συνθέτουν Griffith Park, που μου θυμίζει πάντα από James Dean, Sal Mineo και Natalie Wood στο "Επαναστάτης χωρίς αιτία". Πυροβόλησαν ότι η ταινία εκεί, μπορείτε να το πιστεύετε; Δεξιά επάνω στην κορυφή στο παρατηρητήριο. Ναι, το ξέρω. Amazing. Σκέφτομαι πόσο απίστευτα όλα αυτά είναι και πώς νεκροί όλοι είναι αν θα πρέπει να είναι ζωντανοί τώρα και να πάρει βραβεία επίτευγμα ζωής και το Kennedy Center Honors και την παρουσίαση στα βραβεία Όσκαρ, ίσως ακόμη και να κάνει ένα pushups χέρι, είναι το πρόσωπο για το τι να προσβλέπουμε με την ηλικία και το μύθο που ζει. Δυστυχώς δεν είναι κάποιο από αυτά. Ο καθένας εξαφανίστηκε πάρα πολύ νωρίς σε ένα ζεστό έξαρση του μυστηρίου και τραγωδίας. Αλλά το ποδήλατο δεν τα διεκδικήσουν. Ήταν αντιστοίχως - το αυτοκίνητο, το μαχαίρι και το νερό. Θα προσπαθήσω να μείνετε μακριά από αυτά τα τρία. Είμαι Θα μείνει μέχρι, σε αυτό το ποδήλατο. Όχι, δεν είμαι. Στο επόμενο άλογο διέλευσης, εγώ είμαι πρόκειται να παρκάρετε το γουρούνι και να επισκιάσουν ένα παλιό φοράδα του τσίρκου και clop σπίτι.

Όταν οδηγώ, είμαι στο σώμα μου, το οποίο είναι σπάνιο. Δεν είμαι ποτέ στο σώμα μου, αφού κυνήγησε έξω σε μια νεαρή ηλικία, αλλά εδώ, ως μέρος αυτής της ένδοξης μηχανισμού και γυροσκοπική θαύμα, είμαι η παροιμιώδης φάντασμα στη μηχανή, και αν δεν μείνετε στο σώμα μου θα το κάνω να διαχωριστεί από αυτό, σοβαρά. έτσι θα μείνω. Πρέπει να μείνω. Θα πρέπει να κλίνει σε αυτή τη σειρά. Δεν έχω να τραβήξει όχι αμελητέο βάρος μου πάνω στο πλάι σαν μια πραγματική δρομέας, όπως ο Steve McQueen - ο οποίος οδήγησε το καλύτερο, ο οποίος είναι επίσης νεκρός, όμως και πάλι, όχι από το ποδήλατο, αλλά και από καρκίνο.

Έχω να εφαρμόσει όλες τις γνώσεις που έχω μέσα μου και πιστεύω ότι πραγματικά και καλά και ζει στο μυαλό μου και τα χέρια και τα πόδια μου και δεν χρειάζεται καν να το σκέφτομαι, εγώ απλά θα το κάνω. Η σοφία είναι εκεί για να πιάσουν την ίδια βεβαιότητα που ο άνεμος είναι στην πλάτη μου. Είμαι μέρος αυτού του πράγματος, ένα μεγάλο μέρος, και τολμώ να πω ότι δεν είμαι σίγουρος αν έχω πάει ποτέ ένα μέρος του τίποτα αυτό το επείγον, το σημαντικό αυτό. Είμαι αυτό το γύρο, και πρέπει να είμαι αυτό βόλτα μόνο. Δεν πηγαίνει πουθενά. Έχω συνηθίσει να σταματήσει, αλλά εδώ δεν μπορώ να δώσω το φάντασμα, διότι αν το κάνω τότε θα είναι ένα φάντασμα κυριολεκτικά, οπότε μπορώ να μείνω εδώ. Είμαι εδώ. Νομίζω ότι αυτή είναι η λύση σε μια ζωή αγνοώντας τη στιγμή και τι είναι μπροστά μου. Νομίζω ότι αυτό είναι ό, τι θα κάνω πάντα. Τότε νομίζω ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως πάντα. Υπάρχει μόνο τώρα. Είμαι ιππασίας τώρα. Και τώρα. Και τώρα. Είναι πάντα σήμερα στο ποδήλατο. Πρέπει να είναι. Ή αλλιώς, θα γίνει στη συνέχεια. Πώς zen. Είναι ακόμη ποιήματα.

Αυτό που παρατήρησα περισσότερο για την οδήγηση στο δρόμο είναι το πώς πολλοί άνθρωποι που οδηγούν αυτοκίνητα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν.

Κοιτάζω σε σκούρα φιμέ τζάμια τους και μπορώ να τους δείτε ζωντανά γραπτών μηνυμάτων, ή, ενδεχομένως, sexting, όπως φαίνονται σούπερ συμμετέχουν στο μικρό τύπο της συνομιλίας τους. Αν δεν είναι γραπτών μηνυμάτων / sexting, που ψάχνουν για βαθιά θαμμένες τραγούδια που δεν είναι σε καμία ιδιαίτερη playlist για τα iPods τους ή googling το όνομα μιας ταινίας / ιατρική / παπούτσι / διατροφή που είπε κάποιος ήταν καλή.

Θα κοιτάζω άπιστοι στο GPS τους και να αναζητήσουν διευθύνσεις που φαινομενικά δεν υπάρχουν και δεν κοιτάζω, ο οποίος υφιστάμενες δερματώδη, δυνατά και glinting μπροστά τους.

Υπάρχουν κουρασμένα μητέρες στρέφονται γύρω από τα τιμόνια των τρομακτική SUV τους και βλέπω τις πλάτες των κεφαλιών τους, φωνάζοντας στα παιδιά και κρατούν το τιμόνι με τον αγκώνα, ενώ η άλλη πλευρά πηγαίνει στην πλάτη προφανώς για να διαλύσουν μια μάχη μεταξύ των αδελφών ή για να δώσει κλαίει κάτι το παιδί πραγματικά να κλαις.

Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν στο τηλέφωνο, το γέλιο και την διαπραγμάτευση και την ανταλλαγή καλά νέα και κακά νέα και είναι με τον φίλο τους στην άλλη άκρη της γραμμής κατά πάσα πιθανότητα σε ένα άλλο αυτοκίνητο κάπου και δεν είναι πουθενά κοντά στο σημείο όπου είστε τώρα, στην πορεία τους του ταξιδιού. Υπάρχουν άνθρωποι εφαρμογή μακιγιάζ (ακόμη και τη μάσκαρα!) Και το άδειασμα μεγάλα φλιτζάνια καφέ στο στόμα τους και να τρώνε fast food, εξισορρόπηση πατάτες και μπέργκερ στο ταμπλό.

Έχω δει μαλάκες χρήση οδοντικού νήματος. Γαμημένο πίσω δόντια τους. Τραπεζίτες και σκατά.

Υπάρχουν οδηγοί κάνουν άπειρους συνδυασμούς αυτών των δραστηριοτήτων και θα μπορούσε να ασχολείται με όλα αυτά ταυτόχρονα, δεν έχω ιδέα. Οι άνθρωποι είναι απεριόριστες στην ικανότητά τους να multitask και δεν μπορώ παρά να τους δώσει κάθε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, επειδή τα μάτια μου πρέπει να συνεχίσουν την αναζήτησή τους για τους κινδύνους αξιολόγηση όλους εδώ μαζί μου και δεν μπορώ να σταθώ σε ένα μόνο.

Ακόμα κι αν είναι ένοχοι για κανένα από αυτά τα εγκλήματα κατά της αυτοκινητοβιομηχανίας ευαισθητοποίηση, υπάρχουν πολλοί ακριβώς το είδος των νόμιμα και εν λευκώ κοιτάζοντας προς τα εμπρός χωρίς ζωή στα μάτια τους. Στρέφονται δικαίωμα σε μένα, όπως εγώ προσπαθώ να εκτιμηθεί κατά πόσον θα στρίψετε αριστερά ξαφνικά χωρίς σηματοδότηση ή δεν είναι πλήρως σταματήσει στο σήμα στοπ και δεν με βλέπω καθόλου. Έχω συνηθίσει να είναι αόρατο, το οποίο έχω αγωνιστεί πάντα, και έτσι έχω συνηθίσει να κάνει ο ίδιος δει και ακούσει, μερικές φορές αναγκάζοντας, και αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν είστε στο δρόμο σε δύο τροχούς που προσπαθούν να περιηγηθείτε ανάμεσα σε τέσσερα οχήματα τροχό που είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από ό, τι και κανείς δεν είναι η προσοχή.

Παίρνω φοβισμένος επειδή νιώθω σαν στο ποδήλατο είμαι παρών και κανείς άλλος δεν είναι. Νιώθω μόνος του και χωρίς μικρό club μοτοσικλέτα μου εδώ μαζί μου, θα ήθελα πραγματικά να είναι μόνος. Δόξα τω Θεώ για αυτούς.

Όλα ευγνωμοσύνη μου προς την άκρη του αναβάτη και η Harley-Davidson και Chacon «Tico 'Luis, καταπληκτικό δάσκαλο μου. θα σώσει ζωές. Mine και όλοι οι άλλοι είναι. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε συμφοιτητή μου και τον αναβάτη Ryan Kwanten . Κοιτάς δεξιά όμορφος για το ποδήλατο. Να είστε προσεκτικοί ο καθένας. Μείνετε up.

Το δεύτερο που κατηύθυναν το πόδι μου πάνω στο ποδήλατο ήξερα ότι είχε δίκιο. Ίσως είναι αυτό που οι άνθρωποι εννοούν όταν λένε ότι ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Δεν είμαι τόσο σίγουρος αν αυτό έχει συμβεί σε μένα ποτέ. Ίσως έχει και κυνική εκ των υστέρων μνήμη μου έχει απλώς προσαρμοστεί για να ταιριάζει με το αποτέλεσμα της στα πρώτα ατόμων με προβλήματα όρασης-και-πιστεύεται-στη συνέχεια-είναι-ήταν-αγάπη-αλλά-τώρα-i-know-it-ήταν-στην πραγματικότητα- μίσους σχέση. μνήμη μου δεν μπορεί να βοηθήσει, αλλά να χρωματίζεται από το μεγάλο κουτί με κραγιόνια κάλεσε την αλήθεια.

Όμως, η μοτοσικλέτα δεν με απογοήτευσε ακόμα. Οι όμορφες δύο τροχοί δεν έχουν πει ψέματα ή να μου κάνει κακό σκόπιμα ή προσπάθησε να με ντροπή ή τον έλεγχο μου. Έχουν ώθησαν μόνο προς τα εμπρός, ψύξη ζεστό το λαιμό μου με την χαρούμενη αίσθηση της πτήσης, ο άνεμος ορμούν μέσα DOT μου εγκριθεί Arai κράνος (ναι αυτό είναι μια ένδειξη - οι Arais είναι ακριβά, αλλά πραγματικά, πόσο αξίζει το κεφάλι σας;).

Φυσικά, υπήρχε πολλή lurching απότομα προς τα εμπρός, όταν κυκλοφόρησε το συμπλέκτη πολύ γρήγορα, και πέταξαν μακριά πολύ, και στη συνέχεια, ότι αηδιαστικό συναίσθημα του να μην είναι σε θέση να εξισορροπήσει το ποδήλατο, £ 500 από μέταλλο και καουτσούκ και πλαστικό και γυαλί και φυσικού αερίου δίνοντας έτσι τη βαρύτητα κάτω από τον κώλο σας, καθώς πέφτει πάνω και συντρίβεται στο έδαφος, κάμψη πίσω το τιμόνι σε γκροτέσκο ενός αρχάριου, σήμανση μέχρι το κίτρινο νέον χρώματα δουλειά με τα στοιχεία της απειρίας σας. αλλά είναι όλα εντάξει.

Πέρασα τις τελευταίες 5 ημέρες στην τάξη και στην σειρά με 8 άλλους υποψήφιους ποδηλάτες στην πανέμορφη Edge Αναβάτη πρόγραμμα, το οποίο είναι περίπου 25 ώρες έντονης εκπαίδευσης σχετικά με το πώς να οδηγούν με ασφάλεια, και σήμερα το πρωί, μετά από μια νύχτα άτακτο προ-τεστ πετώντας και γυρίζοντας, πήγα στο κέντρο του Λος Άντζελες DMV και πήρε M1 άδειά μου, η οποία μου δίνει το δικαίωμα και το προνόμιο να λειτουργεί ένα δίτροχο όχημα. Η άδεια οδήγησης μοτοσικλέτας δεν λήγει ποτέ στην Καλιφόρνια, και έτσι έχω όλη τη ζωή μου για να μάθουν.

Δεν έχω πάει στο παλιό καλό DMV σε περίπου 20 χρόνια. Είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι είναι ακριβώς το ίδιο όπως το θυμόμαστε. Ήμουν εκεί πριν από οκτώ, και υπήρχε ένα γλίστρημα γραμμή γύρω από το μπλοκ των ανθρώπων αναπνοή πυκνά σύννεφα της ομίχλης στο κρύο αέρα, καθώς είχαν διαφορετικές διαμορφώσεις της μερικής και πλήρους συμπληρώσει φόρμες στα χέρια τους.

Το κρύο στο Λος Άντζελες είναι αφόρητη για μένα, πάνω απ 'όλα το πρωί, και ειδικά όταν έχω να κατουρήσω πολύ άσχημα. Εμείς σφραγίδα πόδια μας και τίναξε και μερικές θηλασμού Dunkin Donuts sippy κύπελλα καφέ, όπως άλλοι κοίταξε με κενά πρόσωπα ξένος midmorning.

Τέλος, στις 8:01, ένα φύλακα άνοιξε τις εκτός λειτουργίας αυτόματες πόρτες σε μια οδυνηρά αργή αποκάλυψη, σαν να ήταν Gypsy Rose Lee, πρώτη ολίσθηση ένας ντροπαλός πόδι έξω από τις πόρτες, στη συνέχεια, από την άλλη, τότε ολόκληρο το σώμα του - μια αποπλάνηση γραφείο της κυβέρνησης , τα χέρια του τη διάδοση των άκρων των fingerprinty γυάλινες πόρτες σαν να ήταν singlehandedly τροχοπέδη για την άδυτα της γραφεία και μερική οδοφράγματα και κουρασμένος μισθούς και underlaid εργαζομένων - μια φθορίζουσα τσουνάμι φως της πλήξης και ατελείωτες ουρές και κατάκοπος και απογοητευμένοι άνθρωποι που ασκούν μια φαινομενικά μικρό αλλά πραγματικά αρκετά σημαντική ποσότητα ενέργειας πάνω από το γενικό πληθυσμό - για να βασανίσουν και να μας πειράζουν, η κεράτινη θα είναι οι οδηγοί με χαρτί στα δάχτυλά μας.

Ανησύχησα για την εξέταση των ματιών (δεν ξέρω γιατί, έχω άριστη όραση, αλλά αυτό είναι μια δοκιμή, όταν το σώμα σας έχει δοκιμαστεί), αλλά αυτό δεν αποδειχθεί ότι είναι ένα πρόβλημα. Έπρεπε να πάρω την γραπτή δοκιμασία μοτοσικλέτας δύο φορές, μαζί με τη δοκιμασία σε ένα επιπλέον οδηγού ρίχνονται μέσα για το καλό μέτρο. Απέτυχα τόσο και σκέφτηκα προς στιγμήν θα ήθελα να βγάλω άδεια οδήγησης ανακάλεσε επίσης, αλλά τότε υπήρχε άλλη ευκαιρία ρίχνονται σε μένα, και εγώ ξαφνικά πέρασε και πριν θα μπορούσα να πω "κολακευτικό εικόνα" Είχα μια M1 άδεια ακόμα παγωνιά χέρια μου .

Όταν λέω στους ανθρώπους εγώ είμαι πρόκειται να οδηγήσει μια μοτοσικλέτα, παίρνω squints ανησυχίας. Είναι ένα τρομακτικό και επικίνδυνο χόμπι ξέρω, αλλά είμαι τόσο Mary Poppins / Δεσποινίς Jane Hathaway για το όλο θέμα. Δεν ξέρω γιατί φαντάζεται κανείς ότι θα μπορούσε ποτέ να πάει πιο γρήγορα από 8 ή 10 mph σε ένα εγκαταλελειμμένο χώρο στάθμευσης. Ειλικρινά θα μπορούσα να το κάνω αυτό και αυτό θα είναι αρκετό. Δεν είμαι παλαβός με οποιοδήποτε μέσο, ​​αλλά υπάρχουν ορισμένα πράγματα που είναι συναρπαστική. Τατουάζ, κιθάρες και μοτοσυκλέτες - φαίνεται να κάνουν όλα νόημα μαζί. Θα δείτε σπάνια ένα χωρίς το άλλο και στη συνέχεια το τρίτο δημιουργεί μια αρμονία που κάνει τη μουσική πάντα. Το ποσό αυτό αξίζει περισσότερο από τα μέρη του. Το ποσό αυτό αποτελεί μια ζωή έζησε καλά.

Εγώ με το πιστοποιητικό μοτοσικλέτα μου και ζεστό εκπαιδευτές!