เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันได้รับการ staycationed (เมื่อเทียบกับที่ประจำการในขณะที่ผมไม่ได้ทำอะไรจริงๆโดยเฉพาะ) ในพอร์ตแลนด์, OR เมืองที่ฉันไม่เคยอาศัยอยู่ แต่ได้เยี่ยมชมบ่อยครั้งในช่วงหลายปี กระดาษอันยิ่งใหญ่และคริสตจักรที่พิมพ์จากการอ่านหรือพาวเวลที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อเสมอให้ฉันอย่างน้อยตลอดทั้งวันถ้าไม่สัปดาห์ของความสุขไม่สามารถอธิบายได้

มีกลิ่นหนังสือเก่าก็ทำความสะอาดด้วยการตีของเน่าเช่นโรคราน้ำค้างหรือปุ๋ยหมักไม่เลวไม่กำมะถันว่า แต่ไม่ตรงไม่ได้ มันเป็นกลิ่นที่มีเสน่ห์และมันทำให้ผมนึกถึงปีที่ผ่านมาผู้บริสุทธิ์ก่อนที่ยาเสพติดและชีวิตเซ็กซ์จริง (ทั้งสบาย ๆ และโก้) และภาวะแทรกซ้อนดังกล่าว; ของวันเสาร์ที่ไม่มีโรงเรียนหรือว่าการขยายจบจากในระหว่างช่วงเวลาหลังเลิกเรียนและก่อนอาหารเย็นที่ ก่อนที่ปีก่อนที่ทุกอย่างที่ผู้ใหญ่จะมาหรือเพื่อทศวรรษที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมเงียบและแมวมองของหนังสือ

แน่นอนผมมีไฟจุดของฉันตอนนี้ที่โชคร้ายมักจะคนที่กล้าหาญดีสุนัขหูเก่าร้อยละ 10 สิ่งที่ฉบับพิมพ์ครั้งแรก - และอุปกรณ์เซ็นเซอร์ฉลาดและหน้าจอฉันเพียงการส่งมอบสิ่งพิมพ์ล่าสุดค่อนข้างได้รับความนิยมมากพอที่จะแปลงเป็นข้อมูลดิจิทัลทิ้งทุกเพศทุกวัย หนังสือที่ฉันคุ้นเคยกับความรัก - autobiographies แปลกจากอาละวาดครึ่งมี beens, แถลงที่สวยงามของ weres ยังไม่เคย Rans, โทมส์แปลกที่ทุ่มเทให้กับโรงเรียนใหม่ของโภชนาการและการออกกำลังกายและที่ดีที่สุด - คู่มือผู้หญิงจากในไม่ช้าที่จะลืมและเลือนหายไปยัง ความงามที่ยังคงมีการเฉลิมฉลองที่มีชื่อเสียง - touting โยคะและอาหารรสจืดและการรับรู้จากแง่มุมของคุณเองโดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อบกพร่องและเป็นกุญแจสู่อาณาจักรนิยายของพวกเขา

Marlene Dietrich มีหนึ่งที่ดีมากตีพิมพ์อาจจะอยู่ในหรือดังนั้น 50s, ABCs ของความงาม, พจนานุกรมของเธอเย้ายวนใจ - และมันก็รุนแรงเท่าที่คุณสามารถจินตนาการ เธอสนับสนุนการรับประทานอาหารทุกสามวันและยับยั้งความหิวของคุณด้วยน้ำร้อนและเพศ ผมไม่เห็นด้วยที่ผมไม่เคยพยายามมันดังนั้นฉันไม่สามารถพูดคุยกับประสิทธิภาพ - แต่ฉันไม่ได้ทำไม่ว่าเธองดงาม ที่ปลายทริชเธอมองการจัดการที่ดีเยี่ยมเช่น Selene Luna, และเพื่อที่จะทำให้เธอสวยงามในหนังสือของฉันและคนอื่น

พอร์ตแลนด์วันที่ฉันยังไม่ได้รับการเติมเต็มด้วยการอ่านไม่ไกล เป็นส่วนใหญ่ที่เดินสุนัขบูลเทอร์เรียกับเพื่อนรักที่ช่วยให้ฉันไปหมอบในบ้านหวานของเขาสำหรับความยาวของเวลาที่ไม่ได้ระบุว่า ".... ก็คือ" บางครั้งผ่าน Hipsters ผู้ที่กล่าวว่าเงียบ ๆ

มีเมฆจำนวนมากของสายฝน ใบตลอดเวลาอยู่บนพื้นดิน ชื้นสามารถขับรถฉันบ้าถ้าฉันมีแนวโน้มไปสู่​​การกระทำที่โง่เขลา ผมคิดว่าส่วนใหญ่ของเอลเลียตสมิ ธ และวิธีการที่ฉันคิดถึงเพลงของเขาและสิ่งที่เขาจะได้รับควรจะได้รับ ฉันคิดถึงเพื่อนเฟร็ด Armisen, ฉันและความฝันที่แปลกประหลาดจำนวนมากฉันมีของตัวละครของเขา Portlandia เข็มเป็นหนึ่งเดียวกับเจาะติ่งหูใหญ่ ฉันทั้งสองดึงดูดทางเพศและตัวอักษรโดยเด็ดขาด - เฟร็ดและเข้าใจนี้และเราได้หัวเราะและครุ่นคิดถึงปริศนาที่มีความยาวมาก

ผมคิดเกี่ยวกับ Portlandia และความฝันของ 90s ที่ฉันเคยมี (ฉันรักพวกเขาทำอย่างนั้น!) กับผมยาวรุงรัง แต่ยังคงโดดงดงามและเงาของฉันลดลงไปจนเกือบถึงเอวของวินเทจสนิมลีวายส์ผ้าริ้วกางเกงของฉัน ( ผมเป็นอย่างน่าอัศจรรย์ที่สวยงามในยุค 90 - ความจริงฉันเป็นเพียงแค่มาที่จะเข้าใจและชื่นชมในขณะนี้เกือบ 20 ปีต่อมาถอนหายใจ) ฉันสงสัยว่าฉันยังคงสามารถทำมันเล่นกีตาร์ในวงดนตรี grrl จลาจลแล้วบดขยี้ฝ่ายค้านในลูกกลิ้งดาร์บี้ - ทั้งหมดในขณะที่ต้องกังวลเกี่ยวกับความเปราะบางของฉัน แต่ freakishly พรสวรรค์มือเป็นฉันหมุนรอบเงียบลานสเก็ต, ล่องเรือแล้วช้ำโดยไม่ต้อง ความเมตตาและโดยไม่มีการเตือนตามที่ได้รับเสมอวิธีการของฉัน

Tags: การเดินทาง

รายการนี้ถูกโพสต์เมื่อพฤหัสบดีพฤศจิกายน 15, 2012 ที่ 9:06 และยื่นใต้ บล็อก . คุณสามารถปฏิบัติตามคำตอบใด ๆ ที่รายการนี้ผ่านทาง RSS 2.0 ฟี คุณสามารถ ออกจากการตอบสนอง หรือ trackback จากเว็บไซต์ของคุณเอง