Ben gerçekten çok uzaklarda, sırtıma attı. Ben ne kadar kötü inanamıyorum demek. Ben yürüyemiyorum. Ben şiddetli ağrı olmadan nefes, ya da kolaylıkla oturup veya rahatça uzanıp, ya da aşırı hızla gülemem. Ben, ben, gecenin ortasında kalk tırmanmaya veya merdivenlerden aşağı inmeniz gerekiyor olabilir muazzam dehşet bir şey uyumak ve uyanmak.

Ben bu getirdim emin değilim. Kendime mümkün olmadığını kalbimde bilerek, henüz bir şey yapmak isteyen görebilirsiniz ölçüde felç olduğunu. Ben kalıcı yaralandı değilim, ama sonsuza kadar benim bir parçam olacak gibi ağrı, hiç bitmeyen hissediyor. Ancak, onun geçiciliğini hissediyorum. Bu benim kürek kemikleri arasındaki bölgede memnun olur, bu yüzden benim boyun önüne geçer. Bu orada kalır, ama benim alt sırt kas gerginliği bir ordu gönderir. Orada benim alt arka tarafında bir darbe olduğunu ve acı benim omuz arasında orijinal siteye geri koşar. Ayrıca, bu iç savaş hayal kırıklığı ve öfke içinde, onu gözümün önünde dışarı balon olduğu gibi hissediyor, benim alt dudağını ısırdı. Ben teslim istiyorsunuz gibi benim bütün vücudu ücretler bana karşı savaş, ve hissediyorum, ama nasıl kendi kabuğuna teslim mi?

Az yakında orada şikayet edilecektir. Bu vücudunuzun size karşı isyan etmeye başladığında, yaş tehlike olduğunu ve koşamam, çünkü kaçacak yeri yoktur. Ben ne kadar sıvı benim diz biriken gelen hava söylemek mümkün başladığınızda bu hayatın alacakaranlık mı? Ben bir çiftçi olsaydım, bu kas aşınma ve yıpranma için bir bahane olurdu. Ben uzun mesafe koşucusu olsaydı, o zaman ben uzun adımlarla şey bu tip sürebilir. Ne yazık ki, orada en sedanter insanım. Hareketi Ben en mükemmel sağlık olsam bile her zaman, bir derece yıldırıcı bir görev gibi görünüyor.

Bu bir hilkat garibesi kimdir - "Bu güzel bir gün! Sadece orada çıkmalıyız" Ben bu insanları anlayamıyorum? Doğa iyi fotoğrafçı objektif, hikayeci heyecanını, sanatçının tuval aracılığıyla yaşanır. Sen devam et, sadece burada geri kalacağız.

Tembellik faziletli seçenek olarak görünüyordu bana. Bir sedan sandalye almak için en iyi yoldur. Ama ne yazık ki, ben, yavaş ve net ben tüm bu zaman yanlış olduğunuzu görüyorum. Ben bunu kullanmayarak kendi bedenimde ihanet etmişlerdir. Şimdi atrofi ve benim hücreleri her belabored hamle ile azap içinde haykırmak hissediyorum. Ben zamanla daha iyi olmalı, ve sonra sadece yakalamak için biraz yavaş su aerobik sınıfına kadar almak zorunda kalacak. Fizik tedavi benim gelecekteki büyük tezgâh. Ben gerçekten bunu eğitmenlerle çığlık gibi "ben kendi bildiğimi yapacağım!!", Paralel bar ve montaj hayal kırıklığı bakın ben bazen taşımak zorunda olmadığını görüyorum ve o zaman geldi.

Etiketler: Genel

Bu yazı duyuyorum 01:35 at Çarşamba, Haziran 30, 2004 tarihinde yayınlanmıştır ve altında yayınlandı BLOG . Siz bu kayıt için herhangi bir yanıt takip edebilirsiniz RSS 2.0 feed. Şunları yapabilirsiniz yanıt bırakın , veya trackback kendi sitesinden.