Ben çocuk yok, ve ben onları istediği ya da istedim hiç emin değilim. Bu karar mümkün değil garip. , Çocuklar büyük ve çoğu arkadaşım artık neredeyse onların geç gençler ve erken yirmili gibi, çocuklar büyüdü, ve ben bir kez kollarımda düzenlenen bu uzun boylu varlıklar görmek ve alarma duyuyorum, eğlenerek ve ben ağlamak istiyorum sadece zamanın geçişi için ve nasıl bitkiler gibi bize yetişir. Ben büyüdüm tüm bu yıllar, aşağı büyüdü gerekir nasıl düşünmek. Gerçekleştirmek için korkunç.

Koreli çocuklar yaygara bir çok hayat eski ülkede zor olduğu için onlar üzerinde yapılan, sanırım almak ve hayatta eğer büyük bir anlaşma oldu. Eğer 1 tüm yıl için yaparken başka bir takip 100 günlük zaman atılan büyük bir parti, var. Her iki gerçekten sarhoş olduğu gibi bir şey hatırlamıyorum, ancak ailem, bu partilerde benim resimlerim bir sürü aldı. Bu büyük renkli pirinç kek, her pastel şerit dövülerek ve buğulanmış pirinç unu bir buğulama tabakası değil, doğum günü pastası ama hepsi aynı lezzetli bir tedavi gibi tatlı - resimlerden olsa pasta bakın. Bir chewy NEOPOLITAN dondurma, ya da karbonhidrat yapılmış bir eşcinsel gurur bayrak gibi görünüyor. Bu en iyi ve ben bunu istiyorum, ama bu pasta isteyen bir bebek sahibi için yeterli bir neden olmadığını düşünüyorum.

Annem bebekler üzerinde deli gider. Bazı insanlar sadece bunu. Onlar onları seviyorum! Ben asla. Bebekler bana bir şey daha korkutmak. Bunlar küçük ve kırılgan ve duyarlı konum ve başkasının! kadar ben şeyler borçlanma nefret gibi - ben başkalarının bebekler tutan nefret ne kadar! Çok fazla sorumluluk. Tabii ki güzel ve sıcak ve sevimli ve onlar sizin gibi ve geri tutmak karar bu kadar komik, ama ben onları sonsuza kadar değiştirecek yanlış bir şey yapma korkuyorum. Onlara garip bir görünüm vermek ve elli yıl sonra hakkındaki terapist konuşuyor olabilir. Annem bu korku hiçbiri yoktur. O onların çocukları ile ilgili diğer anneler konuşmak edeceği ölçüde çocuklar seviyor - hatta beyaz anneler - o zaman bu bitti! Ben büyürken, bu çok utanç verici oldu. Annem "gibi oldu! Kapa çeneni! Onlar BEYAZ konum! "

Çocuklar söz konusu olduğunda, annem sınırları inanmıyor. O tüm çocuklar seviyor, ve bu dünya annelik iyi bir örnek. Bunu yapmak gerekiyor, ama ilk etapta çocuk korkumu üzerinden almak gerekir.

Ben genellikle gerçekte onlarla birlikte almak gibi, çocuklar kendilerini bir korku olmayabilir. Onlar benim dövmeler ve benim karmaşık olmayan çocuk / yetişkin yüz gibi. Onlar benim turuncu ayakkabı ile tanımlamak. Onları şeyler paçayı izin verir gibi görünüyor, ve biliyorum. Çocuk sahibi olma korkumu açıkçası, ben sadece bu kadar herkes sevmek istiyorum kalmamasıdır. Ben sevgi ile kendi sorunları var ve bir ömür boyu aynı oyunlar işlenmiş ve oynamıştır, ama biriyle yapmak olsaydı ne ben aslında YAPIMI?! (Ya da Çin için tüm yol gitti ve kabul - Bu bir şaka değil - gerçekten, kim farkı bilmek gidiyor çünkü uzun, ben çin bu kız bebek biri kabul olacağını düşündüm?)

Ben taahhüt bu tür standı eğer bilmiyorum, ya da gerçekten dürüst ise, ben başkasına bu savunmasız olma ele verebilir sanmıyorum. Çocuğum tamamen kalbim olurdu, ve gerçekten bitti, kendimi ile başlayan hayatımda bütün ilişkiler,, ben bile nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız verilen asla sahip.